در برخورد با شوهري كه شيشه مصرف مي‌كند بايد هم به درمان اعتياد او توجه كرد و هم امنيت و سلامت روان خود و ساير اعضاي خانواده را جدي گرفت. نحوه برخورد نيز به شرايط بستگي دارد؛ رفتار با فردي كه حاضر به درمان است با كسي كه مصرف خود را انكار مي‌كند يا هنگام مصرف رفتارهاي خطرناك دارد، يكسان نيست.

با شوهر شيشه‌اي چگونه رفتار كنيم؟

بهتر است درباره مصرف شيشه زماني صحبت كنيد كه همسرتان تحت تأثير ماده نيست و شرايط نسبتاً آرامي دارد. به جاي تحقير، تهديد و برچسب‌هايي مانند معتاد يا بي‌اراده، درباره رفتارهاي مشخص و تأثيري كه مصرف او بر زندگي گذاشته است صحبت كنيد. براي مثال، مي‌توانيد درباره بي‌خوابي‌هاي شديد، مشكلات مالي، غيبت از كار يا تنش‌هايي كه در خانه ايجاد شده‌اند صحبت كنيد.

در عين حال، همدلي به معناي پذيرفتن هر رفتاري نيست. شما مي‌توانيد نسبت به دشواري اعتياد همدل باشيد و هم‌زمان براي رفتارهاي آسيب‌زا حد و مرز مشخصي تعيين كنيد. هدف اصلي بايد تشويق فرد به ارزيابي و درمان تخصصي باشد، نه وارد شدن به بحثي طولاني درباره اينكه واقعاً معتاد هست يا نه.

هنگام عصبانيت يا بدبيني شوهر مصرف‌كننده شيشه چه كنيم؟

مصرف مت‌آمفتامين در برخي افراد مي‌تواند باعث تحريك‌پذيري، بدبيني شديد، توهم يا رفتارهاي غيرقابل پيش‌بيني شود. خيلي از افراد ميپرسند شوهرم شيشه مصرف ميكنه چكار كنم ذر اين صورت اگر همسرتان در چنين وضعيتي قرار دارد، تلاش براي اثبات اينكه افكار او اشتباه هستند يا وارد شدن به مشاجره شديد ممكن است شرايط را بدتر كند.

در چنين موقعيتي اولويت با امنيت است. فاصله فيزيكي مناسب را حفظ كنيد و از رفتارهايي كه احتمال درگيري را افزايش مي‌دهند خودداري كنيد. اگر احساس مي‌كنيد احتمال آسيب به شما، فرزندان، خودش يا فرد ديگري وجود دارد، از محيط خطر دور شويد و از خدمات اورژانسي محل زندگي خود كمك بگيريد. تهديد جدي، خشونت، توهم شديد يا رفتار بسيار آشفته را نبايد صرفاً يك دعوا بين زن و شوهر تلقي كرد.

مصرف شيشه همسر را پنهان نكنيد و توجيه نكنيد

يكي از اشتباهاتي كه ممكن است از روي محبت يا ترس اتفاق بيفتد، پوشاندن مداوم پيامدهاي مصرف است. براي مثال، پرداخت بدهي‌هاي ناشي از مصرف، دروغ گفتن به ديگران براي پنهان كردن رفتار او يا حل كردن هميشگي مشكلاتي كه مصرف ايجاد كرده است، الزاماً به ترك كمك نمي‌كند.

حمايت سالم يعني به همسر براي دريافت درمان كمك كنيد، نه اينكه شرايط ادامه مصرف را براي او آسان‌تر كنيد. لازم است مشخص كنيد چه رفتارهايي را نمي‌پذيريد و در صورت تكرار آن‌ها چه اقدامي براي حفاظت از خود و خانواده انجام خواهيد داد. مرزهايي را تعيين كنيد كه واقعاً قادر به اجراي آن‌ها هستيد.

او را براي ترك شيشه تحت درمان تخصصي قرار دهيد

وابستگي به شيشه مسئله‌اي نيست كه هميشه بتوان آن را فقط با اراده يا توصيه اعضاي خانواده برطرف كرد. ارزيابي توسط متخصص اعتياد يا روان‌پزشك مي‌تواند مشخص كند شدت مصرف چقدر است و آيا مشكلات ديگري مانند افسردگي، اضطراب يا علائم روان‌پريشي نيز وجود دارند.

درمان مي‌تواند شامل مداخلات روان‌شناختي و رفتاري، پيگيري منظم و رسيدگي به مشكلات همراه باشد. اگر همسرتان چند بار ترك كرده و دوباره مصرف را شروع كرده است، اين موضوع لزوماً به معناي بي‌فايده بودن درمان نيست؛ عود مي‌تواند در اختلالات مصرف مواد رخ دهد و لازم است برنامه درماني دوباره ارزيابي شود.

اگر شوهرم قبول نمي‌كند شيشه مصرف مي‌كند چه كنم؟

انكار مصرف مي‌تواند گفت‌وگو را بسيار دشوار كند. در اين شرايط، ساعت‌ها بحث كردن براي گرفتن اعتراف معمولاً نتيجه مطلوبي ندارد. بهتر است روي رفتارهاي قابل مشاهده و پيامدهاي آن‌ها تمركز كنيد؛ مانند چند شب نخوابيدن، تغيير شديد رفتار، مشكلات مالي يا ناتواني در انجام مسئوليت‌هاي خانوادگي.

همچنين لازم نيست دريافت مشاوره را به موافقت همسرتان وابسته كنيد. حتي اگر او حاضر به مراجعه نيست، خود شما مي‌توانيد با متخصص اعتياد يا مشاور خانواده صحبت كنيد تا درباره تعيين مرزها، محافظت از فرزندان و نحوه تشويق او به درمان تصميم مناسب‌تري بگيريد.

چه كارهايي را در برخورد با شوهر مصرف‌كننده شيشه انجام ندهيم؟

تحقير كردن، تهديدهاي مكرري كه قصد اجراي آن‌ها را نداريد، بحث هنگام نشئگي يا آشفتگي شديد و تلاش براي كنترل فيزيكي فرد مي‌تواند وضعيت را پيچيده‌تر كند. همچنين براي ترك دادن همسر، خودسرانه به او دارو ندهيد و دارو يا ماده ديگري را جايگزين شيشه نكنيد.

از سوي ديگر، پول دادن بدون توجه به نحوه مصرف آن نيز مي‌تواند مشكل‌ساز شود. اگر نگراني جدي داريد كه پول براي تهيه مواد استفاده مي‌شود، بهتر است درباره مديريت مسائل مالي و ايجاد مرزهاي مناسب با متخصص مشورت كنيد.

مراقب خودتان و فرزندان باشيد

تمام توجه خانواده گاهي روي فرد مصرف‌كننده متمركز مي‌شود و نيازهاي همسر و فرزندان ناديده گرفته مي‌شوند. زندگي طولاني‌مدت در محيطي همراه با بي‌ثباتي، درگيري يا ترس مي‌تواند سلامت روان ساير اعضاي خانواده را نيز تحت تأثير قرار دهد.

اگر فرزند داريد، آن‌ها را در موقعيت درگيري با پدر قرار ندهيد و مسئوليت كنترل يا مراقبت از او را به كودك نسپاريد. اگر خشونت يا رفتارهاي خطرناك وجود دارد، داشتن يك برنامه ايمني اهميت زيادي پيدا مي‌كند؛ از جمله دانستن اينكه در شرايط اضطراري به كجا برويد و از چه فرد يا خدماتي كمك بگيريد.

آيا بايد از شوهر شيشه‌اي جدا شوم؟

براي همه خانواده‌ها نمي‌توان يك پاسخ يكسان ارائه كرد. تصميم درباره ادامه زندگي مشترك يا جدايي به عواملي مانند شدت مصرف، وجود خشونت، وضعيت فرزندان، پذيرش درمان و شرايط فردي شما بستگي دارد. صرف قول دادن براي ترك نيز به‌تنهايي معيار كافي براي ارزيابي تغيير نيست و بهتر است رفتار و پايبندي واقعي فرد به درمان در طول زمان مورد توجه قرار گيرد.

اگر امنيت شما در خطر است، موضوع متفاوت مي‌شود. در شرايطي كه خشونت، تهديد يا رفتارهاي خطرناك وجود دارد، حفاظت از خود و فرزندان بايد در اولويت قرار گيرد و دريافت كمك تخصصي و خدمات حمايتي ضروري است.

در پايان بدانيد كه

برخورد با شوهري كه شيشه مصرف مي‌كند نيازمند تركيبي از حمايت، مرزبندي و توجه جدي به ايمني است. شما نمي‌توانيد با بحث، كنترل دائمي يا فدا كردن تمام نيازهاي خود، به تنهايي اعتياد فرد ديگري را درمان كنيد. مسئوليت درمان در نهايت نيازمند مشاركت خود فرد و دريافت كمك تخصصي است.

اگر همسرتان آماده درمان است، او را براي مراجعه به متخصص تشويق كنيد. اگر درمان را نمي‌پذيرد، شما همچنان مي‌توانيد براي يادگيري شيوه برخورد مناسب و محافظت از خود و خانواده كمك حرفه‌اي دريافت كنيد. در صورت وجود خشونت، تهديد، توهم شديد يا خطر آسيب به خود يا ديگران، مسئله را اورژانسي در نظر بگيريد و از خدمات اضطراري محل زندگي خود كمك بگيريد.